Thirunedunthandagam — Chapter 4

மை வண்ண நறுங் குஞ்சிக் குழல் பின் தாழ *
 மகரம் சேர் குழை இருபாடு இலங்கி ஆட *
 எய் வண்ண வெம் சிலையே துணையா * இங்கே
 இருவராய் வந்தார் என் முன்னே நின்றார் **
 கை வண்ணம் தாமரை வாய் கமலம் போலும் *
 கண் இணையும் அரவிந்தம் அடியும் அஃதே *
 அவ் வண்ணத்து அவர் நிலைமை கண்டும் தோழீ ! *
 அவரை நாம் தேவர் என்று அஞ்சினோமே! 21

நைவளம் ஒன்று ஆராயா நம்மை நோக்கா *
 நாணினார் போல் இறையே நயங்கள் பின்னும் *
 செய்வு அளவில் என் மனமும் கண்ணும் ஓடி *
 எம் பெருமான் திருவடிக்கீழ் அணைய ** இப்பால்
 கைவளையும் மேகலையும் காணேன் * கண்டேன்
 கன மகரக் குழை இரண்டும் நான்கு தோளும் *
 எவ்வளவு உண்டு எம் பெருமான் கோயில்? என்றேற்கு *
 இது அன்றோ எழில் ஆலி என்றார் தாமே 22

உள் ஊரும் சிந்தை நோய் எனக்கே தந்து * என்
 ஒளி வளையும் மா நிறமும் கொண்டார் இங்கே *
 தெள் ஊரும் இளந் தெங்கின் தேறல் மாந்திச் *
 சேல் உகளும் திருவரங்கம் நம் ஊர் என்ன **
 கள் ஊரும் பைந் துழாய் மாலையானைக் *
 கனவிடத்தில் யான் காண்பன் கண்ட போது *
 புள் ஊரும் கள்வா! நீ போகேல் என்பன் *
 என்றாலும் இது நமக்கு ஓர் புலவி தானே 23

இரு கையில் சங்கு இவை நில்லா எல்லே பாவம்! *
 இலங்கு ஒலி நீர்ப் பெரும் பௌவம் மண்டி உண்ட *
 பெரு வயிற்ற கரு முகிலே ஒப்பர் வண்ணம் *
 பெருந் தவத்தர் அருந் தவத்து முனிவர் சூழ **
 ஒரு கையில் சங்கு ஒரு கை மற்று ஆழி ஏந்தி *
 உலகு உண்ட பெரு வாயர் இங்கே வந்து * என்
 பொரு கயல் கண் நீர் அரும்பப் புலவி தந்து *
 புனல் அரங்கம் ஊர் என்று போயினாரே 24

மின் இலங்கு திருவுருவும் பெரிய தோளும் *
 கரி முனிந்த கைத்தலமும் கண்ணும் வாயும் *
 தன் அலர்ந்த நறுந் துழாய் மலரின் கீழே *
 தாழ்ந்து இலங்கு மகரம் சேர் குழையும் காட்டி **
 என் நலனும் என் நிறையும் என் சிந்தையும் *
 என் வளையும் கொண்டு என்னை ஆளும் கொண்டு *
 பொன் அலர்ந்த நறுஞ் செருந்திப் பொழிலினூடே *
 புனல் அரங்கம் ஊர் என்று போயினாரே 25

தே மருவு பொழிலிடத்து மலர்ந்த போதைத் *
 தேன் அதனை வாய்மடுத்து உன் பெடையும் நீயும் *
 பூ மருவி இனிது அமர்ந்து பொறியில் ஆர்ந்த *
 அறு கால சிறு வண்டே! தொழுதேன் உன்னை **
 ஆ மருவி நிரை மேய்த்த அமரர் கோமான் *
 அணி அழுந்தூர் நின்றானுக்கு இன்றே சென்று *
 நீ மருவி அஞ்சாதே நின்று ஓர் மாது *
 நின் நயந்தாள் என்று இறையே இயம்பிக் காணே 26

செங் கால மட நாராய் இன்றே சென்று *
 திருக்கண்ணபுரம் புக்கு என் செங் கண் மாலுக்கு *
 என் காதல் என் துணைவர்க்கு உரைத்தியாகில் *
 இது ஒப்பது எமக்கு இன்பம் இல்லை ** நாளும்
 பைங் கானம் ஈது எல்லாம் உனதே ஆகப் *
 பழன மீன் கவர்ந்து உண்ணத் தருவன் * தந்தால்
 இங்கே வந்து இனிது இருந்து உன் பெடையும் நீயும் *
 இரு நிலத்தில் இனிது இன்பம் எய்தலாமே 27

தென் இலங்கை அரண் சிதறி அவுணன் மாளச் *
 சென்று உலகம் மூன்றினையும் திரிந்து ஓர் தேரால் *
 மன் இலங்கு பாரதத்தை மாள ஊர்ந்த *
 வரை உருவின் மா களிற்றை தோழீ! * என் தன்
 பொன் இலங்கு முலைக் குவட்டில் பூட்டிக்கொண்டு *
 போகாமை வல்லேனாய்ப் புலவி எய்தி *
 என்னில் அங்கம் எல்லாம் வந்து இன்பம் எய்த *
 எப்பொழுதும் நினைந்து உருகி இருப்பன் நானே 28

அன்று ஆயர் குலமகளுக்கு அரையன் தன்னை *
 அலை கடலைக் கடைந்து அடைத்த அம்மான் தன்னை *
 குன்றாத வலி அரக்கர் கோனை மாளக் *
 கொடும் சிலைவாய்ச் சரம் துரந்து குலம் களைந்து
 வென்றானை ** குன்று எடுத்த தோளினானை *
 விரி திரை நீர் விண்ணகரம் மருவி நாளும்
 நின்றானை * தண் குடந்தைக் கிடந்த மாலை *
 நெடியானை அடி நாயேன் நினைந்திட்டேனே 29

மின்னு மா மழை தவழும் மேக வண்ணா! *
 விண்ணவர் தம் பெருமானே! அருளாய் என்று *
 அன்னம் ஆய் முனிவரோடு அமரர் ஏத்த *
 அருமறையை வெளிப்படுத்த அம்மான் தன்னை **
 மன்னு மா மணி மாட மங்கை வேந்தன் *
 மான வேல் பரகாலன் கலியன் சொன்ன *
 பன்னிய நூல் தமிழ் மாலை வல்லார் * தொல்லைப்
 பழவினையை முதல் அரிய வல்லார் தாமே 30