Periya Tirumozhi — Decade 5, Chapter 7

பண்டை நான்மறையும் வேள்வியும் கேள்விப் *
பதங்களும் பதங்களின் பொருளும் *
பிண்டம் ஆய் விரிந்த பிறங்கு ஒளி அனலும் *
பெருகிய புனலொடு நிலனும் **
கொண்டல் மாருதமும் குரை கடல் ஏழும் *
ஏழு மா மலைகளும் விசும்பும் *
அண்டமும் தான் ஆய் நின்ற எம் பெருமான் *
அரங்க மா நகர் அமர்ந்தானே 1

இந்திரன் பிரமன் ஈசன் என்று இவர்கள் *
எண் இல் பல் குணங்களே இயற்ற *
தந்தையும் தாயும் மக்களும் மிக்க
சுற்றமும் * சுற்றி நின்று அகலாப்
பந்தமும் ** பந்தம் அறுப்பது ஓர் மருந்தும்
பான்மையும் * பல் உயிர்க்கு எல்லாம் *
அந்தமும் வாழ்வும் ஆய எம் பெருமான் *
அரங்க மா நகர் அமர்ந்தானே 2

மன்னு மா நிலனும் மலைகளும் கடலும் *
வானமும் தானவர் உலகும் *
துன்னு மா இருள் ஆய் துலங்கு ஒளி சுருங்கித் *
தொல்லை நான்மறைகளும் மறைய **
பின்னும் வானவர்க்கும் முனிவர்க்கும் நல்கிப் *
பிறங்கு இருள் நிறம் கெட * ஒருநாள்
அன்னம் ஆய் அன்று அங்கு அரு மறை பயந்தான் *
 அரங்க மா நகர் அமர்ந்தானே 3

மா இருங் குன்றம் ஒன்று மத்து ஆக *
மாசுணம் அதனொடும் அளவி *
பா இரும் பௌவம் பகடு விண்டு அலறப் *
படு திரை விசும்பிடைப் படர **
சேய் இரு விசும்பும் திங்களும் சுடரும் *
தேவரும் தாம் உடன் திசைப்ப *
ஆயிரம் தோளால் அலை கடல் கடைந்தான் *
அரங்க மா நகர் அமர்ந்தானே 4

எங்ஙனே உய்வர் தானவர் நினைந்தால்? *
 இரணியன் இலங்கு பூண் அகலம் *
பொங்கு வெம் குருதி பொன்மலை பிளந்து *
பொழிதரும் அருவி ஒத்து இழிய **
வெம் கண் வாள் எயிற்று ஓர் வெள்ளி மா விலங்கல் *
விண் உறக் கனல் விழித்து எழுந்தது *
அங்ஙனே ஒக்க அரி உரு ஆனான் *
அரங்க மா நகர் அமர்ந்தானே 5

ஆயிரம் குன்றம் சென்று தொக்கனைய *
அடல் புரை எழில் திகழ் திரள் தோள் *
ஆயிரம் துணிய அடல் மழுப் பற்றி *
மற்று அவன் அகல் விசும்பு அணைய **
ஆயிரம் பெயரால் அமரர் சென்று இறைஞ்ச *
அறிதுயில் அலை கடல் நடுவே *
ஆயிரம் சுடர் வாய் அரவு அணைத் துயின்றான் *
அரங்க மா நகர் அமர்ந்தானே 6

சுரி குழல் கனி வாய்த் திருவினைப் பிரித்த *
கொடுமையின் கடு விசை அரக்கன் *
எரிவிழித்து இலங்கும் மணி முடி பொடிசெய்து *
இலங்கை பாழ்படுப்பதற்கு எண்ணி *
வரி சிலை வளைய அடு சரம் துரந்து *
மறி கடல் நெறிபட * மலையால்
அரிகுலம் பணிகொண்டு அலை கடல் அடைத்தான் *
அரங்க மா நகர் அமர்ந்தானே 7

ஊழி ஆய் ஓமத்து உச்சி ஆய் * ஒருகால்
உடைய தேர் ஒருவன் ஆய் * உலகில்
சூழி மால் யானைத் துயர் கெடுத்து * இலங்கை
மலங்க அன்று அடு சரம் துரந்து **
பாழியால் மிக்க பார்த்தனுக்கு அருளிப் *
பகலவன் ஒளி கெட * பகலே
ஆழியால் அன்று அங்கு ஆழியை மறைத்தான் *
அரங்க மா நகர் அமர்ந்தானே 8

பேயினார் முலை ஊண் பிள்ளை ஆய் * ஒருகால்
பெரு நிலம் விழுங்கி அது உமிழ்ந்த
வாயன் ஆய் * மால் ஆய் ஆல் இலை வளர்ந்து
மணி முடி வானவர் தமக்குச்
சேயன் ஆய் ** அடியேர்க்கு அணியன் ஆய் வந்து * என்
சிந்தையுள் வெம் துயர் அறுக்கும் *
ஆயன் ஆய் அன்று குன்றம் ஒன்று எடுத்தான் *
 அரங்க மா நகர் அமர்ந்தானே 9

பொன்னும் மா மணியும் முத்தமும் சுமந்து *
பொரு திரை மா நதி புடை சூழ்ந்து *
அன்னம் மாடு உலவும் அலை புனல் சூழ்ந்த *
அரங்க மா நகர் அமர்ந்தானை *
மன்னு மா மாட மங்கையர் தலைவன் *
மான வேல் கலியன் வாய் ஒலிகள் *
பன்னிய பனுவல் பாடுவார் * நாளும்
பழவினை பற்று அறுப்பாரே 10