Thiruviruththam Pasurams 11–20

அரியன யாம் இன்று காண்கின்றன * கண்ணன் விண் அனையாய்
 பெரியன காதம் * பொருட்கோ பிரிவு என ** ஞாலம் எய்தற்கு
 உரியன ஒண் முத்தும் பைம் பொன்னும் ஏந்தி ஓரோ குடங்கைப் *
 பெரியன கெண்டைக் குலம் * இவையோ வந்து பேர்கின்றவே11

பேர்கின்றது மணி மாமை * பிறங்கி அள்ளல் பயலை *
 ஊர்கின்றது கங்குல் ஊழிகளே ** இது எல்லாம் இனவே
 ஈர்கின்ற சக்கரத்து எம் பெருமான் கண்ணன் தண் அம் துழாய்
 சார்கின்ற நல் நெஞ்சினார் * தந்து போன தனி வளமே12

தனி வளர் செங்கோல் நடாவு * தழல் வாய் அரசு அவியப்
 பனி வளர் செங்கோல் இருள் வீற்றிருந்து ** பார் முழுதும்
 துனி வளர் காதல் துழாயைத் துழாவு தண் வாடை தடிந்து
 இனி வளை காப்பவர் ஆர்? * எனை ஊழிகள் ஈர்வனவே13

ஈர்வன வேலும் அம் சேலும் * உயிர்மேல் மிளிர்ந்து இவையோ *
 பேர்வனவோ அல்ல * தெய்வ நல் வேள் கணைப் ** பேர் ஒளியே
 சோர்வன நீலச் சுடர் விடு மேனி அம்மான் * விசும்பு ஊர்
 தேர்வன * தெய்வம் அன்னீர கண்ணோ இச் செழுங் கயலே?14

கயலோ நும கண்கள்? என்று களிறு வினவி நிற்றீர் *
 அயலோர் அறியிலும் ஈது என்ன வார்த்தை? ** கடல் கவர்ந்த
 புயலோடு உலாம் கொண்டல் வண்ணன் புன வேங்கடத்து எம்மொடும்
 பயலோ இலீர் * கொல்லை காக்கின்ற நாளும் பல பலவே15

பலபல ஊழிகள் ஆயிடும் * அன்றி ஓர் நாழிகையைப் *
 பலபல கூறிட்ட கூறு ஆயிடும் * கண்ணன் விண் அனையாய்! **
 பலபல நாள் அன்பர் கூடிலும் நீங்கிலும் யாம் மெலிதும் *
 பலபல சூழல் உடைத்து * அம்ம வாழி இப் பாய் இருளே16

இருள் விரிந்தால் அன்ன * மா நீர்த் திரைகொண்டு வாழியரோ! *
 இருள் பிரிந்தார் அன்பர் தேர் வழி தூரல் ** அரவு அணைமேல்
 இருள் விரி நீலக் கரு நாயிறு சுடர் கால்வது போல் *
 இருள் விரி சோதிப் * பெருமான் உறையும் எறி கடலே17

கடல் கொண்டு எழுந்தது வானம் * அவ் வானத்தை அன்றிச் சென்று *
 கடல் கொண்டு ஒழிந்த அதனால் இது * கண்ணன் மண்ணும் விண்ணும் **
 கடல் கொண்டு எழுந்த அக் காலம் கொலோ? புயல் காலம்கொலோ? *
 கடல் கொண்ட கண்ணீர் * அருவிசெய்யாநிற்கும் காரிகையே 18

காரிகையார் நிறை காப்பவர் யார் என்று * கார் கொண்டு இன்னே
 மாரி கை ஏறி * அறையிடும் காலத்தும் ** வாழியரோ
 சாரிகைப் புள்ளர் அம் தண்ணம் துழாய் இறை கூய் அருளார் *
 சேரி கை ஏறும் * பழியாய் விளைந்தது என் சில்மொழிக்கே 19

சில்மொழி நோயோ * கழி பெருந் தெய்வம் * இந் நோய் இனது என்று
 இல் மொழி கேட்கும் * இளந் தெய்வம் அன்று இது ** வேல நில் நீ
 என் மொழி கேள்மின் என் அம்மனைமீர் உலகு ஏழும் உண்டான் *
 சொல் மொழி மாலை * அம் தண்ணம் துழாய்கொண்டு சூட்டுமினே20