Thiruviruththam Pasurams 61–70

வாசகம் செய்வது நம்பரமே * தொல்லை வானவர் தம்
 நாயகன் * நாயகர் எல்லாம் தொழும் அவன் ** ஞாலம் முற்றும்
 வேய் அகம் ஆயினும் சோராவகை * இரண்டே அடியால்
 தாயவன் * ஆய்க் குலமாய் வந்து தோன்றிற்று நம் இறையே?61

இறையோ இரக்கினும் * ஈங்கு ஓர் பெண்பால் * எனவும் இரங்காது
 அறையோ என * நின்று அதிரும் கருங்கடல் ** ஈங்கு இவள் தன்
 நிறையோ இனி உன் திரு அருளால் அன்றி * காப்பு அரிதால்
 முறையோ * அரவு அணைமேல் பள்ளி கொண்ட முகில் வண்ணனே?62

வண்ணம் சிவந்துள * வான் நாடு அமரும் குளிர் விழிய *
 தண் மென் கமலத் தடம் போல் பொலிந்தன ** தாம் இவையோ
 கண்ணன் திருமால் திருமுகம் தன்னொடும் காதல் செய்தேற்கு *
 எண்ணம் புகுந்து * அடியேனொடு இக் காலம் இருக்கின்றதே 63

இருக்கு ஆர் மொழியால் * நெறி இழுக்காமை * உலகு அளந்த
 திருத் தாள் இணை நிலத்தேவர் வணங்குவர் ** யாமும் அவா
 ஒருக்கா வினையொடும் எம்மொடும் நொந்து கனி இன்மையின் *
 கருக்காய் கடிப்பவர் போல் * திருநாமச் சொல் கற்றனமே64

கற்றுப்பிணை மலர் கண்ணின் குலம் வென்று * ஒரோ கருமம்
 உற்றுப் பயின்று செவியொடு உசாவி ** உலகம் எல்லாம்
 முற்றும் விழுங்கி உமிழ்ந்த பிரானார் திருவடிக்கீழ் *
 உற்றும் உறாதும் * மிளிர்ந்த கண் ஆய் எம்மை உண்கின்றவே65

உண்ணாது உறங்காது * உணர்வுறும் எத்தனை யோகியர்க்கும் *
 எண் ஆய் மிளிரும் இயல்வின ஆம் ** எரி நீர் வளி வான்
 மண் ஆகிய எம் பெருமான் தனது வைகுந்தம் அன்னாள் *
 கண் ஆய் அருவினையேன் * உயிர் ஆயின காவிகளே66

காவியும் நீலமும் * வேலும் கயலும் பலபல வென்று *
 ஆவியின் தன்மை அளவு அல்ல பாரிப்பு ** அசுரரைச் செற்ற
 மா வியம் புள் வல்ல மாதவன் கோவிந்தன் வேங்கடம் * சேர்
 தூவி அம் பேடை அன்னாள் * கண்கள் ஆய துணைமலரே67

மலர்ந்தே ஒழிந்தில * மாலையும் மாலைப் பொன் வாசிகையும் *
 தோய் தழைப் பந்தர் தண்டு உற நாற்றி ** பொரு கடல் சூழ்
 நிலந்தாவிய எம் பெருமான் தனது வைகுந்தம் அன்னாய் *
 கலந்தார் வரவு எதிர் கொண்டு * வன் கொன்றைகள் கார்த்தனவே68

கார் ஏற்று இருள் செகில் ஏற்றின் சுடருக்கு உளைந்து * வெல்வான்
 போர் ஏற்று எதிர்ந்தது புன் தலை மாலை ** புவனி எல்லாம்
 நீர் ஏற்று அளந்த நெடிய பிரான் அருளா விடுமே? *
 வார் ஏற்று இளமுலையாய் * வருந்தேல் உன் வளைத்திறமே69

வளைவாய்த் திருச் சக்கரத்து * எங்கள் வானவனார் முடிமேல் *
 தளைவாய் நறுங் கண்ணித் * தண் அம் துழாய்க்கு வண்ணம் பயலை **
 விளைவான் மிக வந்து நாள் திங்கள் ஆண்டு ஊழி நிற்க * எம்மை
 உளைவான் புகுந்து * இது ஓர் கங்குல் ஆயிரம் ஊழிகளே70